Atzo laguntza eske etorri zitzaidan hamazazpi urteko semea: filosofia ikasten ari zen eta trabatuta zebilen, testu bat ulertu ezinik. Edonola ere, ikasi beharko du, laster izango duelako azterketa; baina nola ikasi ulertzerik ez badago? Eta ez naiz filosofia gaiaz ari, idazkeraz baizik.
Hona hemen semeak ulertu ezin zuen testuaren zati bat, beste guztiaren erakusgarri egokia delakoan:
"Ilustrazio honetarako, baina, askatasuna besterik ez da behar; gainera, askatasuna leritzokeen guztiaren artean kaltegabeena: hots, nork bere adimenaz oso-osorik erabilera publikoa egitekoa".
Testua Kant-ena da eta duela 13 urte egindako itzulpen batetik fotokopiatua dago. Alde batetik, badakit espezialista izan beharko nukeela (filosofoa, alegia) gaiaren kohesio eta osotasun kontzeptualaz behar bezala jabetzeko; baina susmoa daukat honako honetan beste arazoren bat dugula begi-bistan, hizkuntzazkoa. Eta ez da harritzekoa hori ere: duela 13 urte den-denok genekien gaur baino gutxiago, eta poliki-poliki denok ikasi dugu testuek irakurgarriak behar dutela izan, ezertarako balioko badute.
Bada, ikasle hauentzat denborak ez du aurrera egin eta horrela egin beharko diote aurre selektibitateari.