Indarrak alferrik galtzen

Ez dut uste gure izerdiak eman behar ditugunik euskara batzuk gailentzen beste batzuen gainetik, denek direnean tradizio eta erabilera dutenak gure artean. Bide horretan ez ditugu zorabiatu baino egiten jatorrizko euskaldunak, azkenean ezin dutenak pentsatu baino beraiek direla euskara ez dakitenak, eta aldiz dakitenak direla euskara soilik euskara eskola batean ikasi dutenak inoiz ere entzun gabe jatorrizko euskaldun bati, inoiz ere mintzatu gabe euskaldun jatorrizko batekin.

Esaldiak dira:

o Zer ordutan bidaltzen didazue? [gaitzetsi nahikoa]
o Zer ordutan bidaliko didazue? [zuzenago ustekoa]

o Lan garrantzitsu bat da. [gaitzetsi nahikoa]
o Lan garrantzitsua da. [zuzenago ustekoa]

o Zuretzat zein da hobea? [gaitzetsi nahikoa]
o Zure iritziz zein da hobea? [zuzenago ustekoa]

o 300 orrialdetako dokumentua da. [gaitzetsi nahikoa]
o 300 orrialdeko dokumentua da. [zuzenago ustekoa]

Eztabaidatu genezake esaldi bakoitzaren gainean, baina uste dut denak ere ongi testigatuak daudela euskal tradizioan, eta bikoteetako denak ere maiz erabiliak, zentzu berean, edo zentzu berezian.

Ze paranoiatan bizi gara, inongo funtsik gabeko gaitzespenetan badihardugu egunero gure ekimenean, euskararen erabilera gaitasunak eta aberastasunak zabaltzen baino? Aterako ez da gero euskara murritz eta esklerotikoa? Martekoa edo?

Oinarririk gabeko gaitzespenetan baino, jardun dezagun gure tradizioko aberastasunak ezagutzen. Bi bide direla uste dut. Bat, azken hau, emankorra. Bestea, murriztailea, gaixotia.

Ondo izan

Bittor