Aukera historikoa ETArentzat

ETA 1959an sortu zen, frankismo garaian, eta dagoeneko urte gehiago iraun du (45 urte) Francok berak agintean egin zituenak baino (37 urte). Ia mende erdi darama ETAk gerra egiten eta, harrigarria bada ere, joan den astean bereganatu zuen seguruenik inoiz jaso duen arretarik handiena munduko hedabideetan. Harrigarria diot, inoiz baino ahulago zegoenean leporatu zitzaiolako Europan sekula egin den sarraski terroristarik handiena, nahiz eta gero garbi geratu zen berak ez zuela parterik izan hilketa horretan.

Atera beharreko ondorioak

ETAk, baina, atera beharko lituzke zenbait ondorio bizi izan dugun aste beltz honetatik:

• Euskaldun gehienok sinestu genuen ETA gai dela Madrilgoa bezalako sarraski bat egiteko. Ostegun goizean, artean Ibarretxeri edo zenbait alderditako bozeramaileei entzuteke, horixe sinestu genuen, eta bagenuen horretarako motiborik.
• Aurrerantzean ETAk partekatu behar izango du orain arte gerraleku partikular izan dena, Espainiako estatua, beste talde batzuekin, eta hauek ez diote baimenik eskatuko bertan muturra sartzeko, Al Qaedarekin gertatu den legez, nahiz eta gero ondorioak berdin ordaindu beharko dituen.
• Hemendik aurrera Mendebaleko gobernu guztiek ez dute bereizketarik egingo indarkeria darabilten taldeen artean, izan Al Qaeda, izan Hezbolla, edo izan ETA. Horrek esan nahi du poliziaren presioa ezezik, presio politikoa ere askoz ere handiagoa izango dela, ETAren gainean, eta euskal nazionalismoaren inguruan.
• Ikuspegi militarretik, ETA inoiz baino ahulago dago. Azken aldi honetan, haren militanteak harrapatu dituzte egoerarik bitxienetan. Behin baino gehiagotan gogoratu izan gara Bernardo Atxagak Soinujolearen Semea eleberrian kontatzen duen istorioaz, trenean zihoazen bi militanteen gainean.
• ETAk inoiz baino irudi eskasagoa du, Euskal Herrian, eta hemendik kanpo. Gero eta jende gehiagok uste du Gruyere gazta baino zulatuago dagoela, infiltratuz josia.
• Euskal Herriko herritar gehienek ez dute inola ere onartzen biolentzia erabiltzea Euskadi askatzeko, eta gaitzetsi egiten dute ETAren bidea.
• Begi bistan dago ETAren jardueratik elikatzen dela Espainiako eskuin erreakzionarioena. PP hortik elikatu da, eta agintean irauteko nahi zuen Madrilgo atentatuaren egiletza ETAri leporatu.
• HB-Batasuna-Abertzale Sozialistak izeneko jende multzo hori oraindik hor dago, lubakietan sendo, baina talde horrek ezin du luzaroan horrela iraun. Behar du zulotik atera, eta dagokion aitzindaritza politikoa hartu, men egin gabe militarrei.
• Berrogeita bost urte egin eta gero, ETAk kontu gehiegi ditu oraindik konpontzeke: berak eragindako biktimak eta mehatxatuak, bere biktimak eta bere presoak.
• Sozialistek irabazi dituzte hauteskundeak, eta eurek osatuko dute hurrengo gobernua Madrilen. ETAk atzean utzi beharko lituzke sozialistekin izandako gerrak (PSOEk bezala), pragmatikoa izan, eta aprobetxatu aukera, giroa aldatzeko lehendabizi, eta bakea ekartzeko herri honetara.

Denok behar dugu tregoa, menia edo su-etena, deitu nahi duzuen moduan: euskaldun guztiok —batekoak zein bestekoak izan—, politikariek, sozialistek, ezker abertzaleak, presoek, biktimek… denok. Su-etenak erabat alda dezakeelako orain arteko giroa, non oinazea gure bihotzen jabe izan den, eta gorrotoa, lege.

ETAk aukera izango luke alde egin eta Batasunari uzteko politikagintzaren trepetak. Hau izango du azken aukera.