Fagor, Espainiara begira
Fagorrek nahi ala nahi ez, gurea merkatu globalizatua da, eta merkatu globaletan, batez ere Mendebaldekoetan, erosleak sofistikatuak izaten dira (izaten gara), eta hiru faktoreren arabera erosten dute (erosten dugu): prezioa, kalitatea eta erosi ondorengo zerbitzua. Horrelako merkatuetan —salbu nekazaritzan eta arrantzan, non produktu bat “hemengoa” izateak kasurik gehienetan esan nahi baitu freskoa dela—, oso jende gutxik erosten du irizpide nazionalen arabera, alegia, ez dela erosten produktu bat, beste barik Euskal Herrian, Espainian edo Frantzian egin delako (hori ekonomia autarkikoetan gerta liteke, baina ez hemen, eta ez orain). Are gutxiago krisi egoeretan.
Ñ dontsu hori
Bideo horretan, berriz, Fagorrek Espainiarekin identifikatu nahi izan du bere marka, eta Ñ aukeratu du identifikazio horren adierazle, kontuan hartu barik, zezena Espainiako banderetan nola, Ñ hizkia ere espainolismo zaharminduaren ikur dela askorentzat. Eta Ñ hori sarri beste herrien kontra ere erabiltzen dela, Katalunia kasu, hiru adibide hauetan ikus daitekeen moduan:
Jakina, Fagorrek eskubidea du bere ustez biderik egokiena aukeratzeko krisitik ahalik eta lasterren irtete aldera, baina sinistuta nago oraingoan huts egin duela. Zeren Euskal Herrian askok ez dute ulertuko bideo hori (horra hiru adibide: [1], [2] eta [3]), eta Espainian, urteetan Fagor jopuntuan izan duten nazionalista espainiarrek ez dute zirkinik egingo Mondragoeko kooperatibaren alde. Alegia, etsaiak egingo dituela ez zituen tokietan, baina bezero berririk, gutxi.
Erantzunak kargatzen...
